حالا من می رم هی عطر و ادکلن می خرم....

اما بعد، پسر حنیف، به من خبر رسیده است که مردی از جوانان بصره تو را بر خوانی فرا خوانده است و تو بدانجا شتافته ای. خوردنی های نیکو برایت آورده اند و پی در پی کاسه ها پیشت نهاده . گمان نمی کردم تو مهمانی مردمی را بپذیری که نیازمندشان را به جفا رانده است و بی نیازش فرا خوانده. بنگر کجایی و از آن سفره جه می خایی؟ آنچه حلال از حرام ندانی بیرون انداز و از آنچه دانی از حلال به دست آمده در کار خود ساز. آگاه باش که هر پیروی را پیشوایی است که پی وی را پوید و از نور دانش او را روشنی جوید. بدان که پیشوای شما بسنده کرده است از دنیای خود به دو جامه فرسوده و دو قرصه نان را خواندنی خویش نموده. بدانید که شما چنین نتواند کرد. لیکن مرا یاری کنید به پارسایی و در پارسایی کوشیدن و پاکدامنی و درستی ورزیدن، که به خدا از دنیای شما زری نیندوختم ، و از غنیمت های آن ذخیره ننمودم و بر دو جامه کهنه ام کهنه ای نیافزودم. آری از آنچه آسمان بر آن سایه افکنده (فدک) در دست ما بود. مردمی بر آن بخل ورزیدند و مردمی سخاوتمندانه ار آن دیده پوشیدند. و بهترین داور پروردگار است و مرا با فدک و غیر فدک چه کار است؟ ... و من نفس خود را با پرهیزکاری می پرورانم تا در روزی که پر بیمترین روزهاست در امان آمدن تواند، و بر کرانه های لغزشگاه پایدار ماند. و اگر خواستمی دانستمی چگونه عسل پالوده (پاکیزه) و مغز گندم و بافته ابریشم را به کار برم. لیکن هوای نفس من هرگز بر من چیره نخواهد گردید. و حرص مرا به گزیدن خوراکها نخواهد کشید. چه بود که در حجاز یا یمانه کسی حسرت گرده نانی برد یا هرگز شکمی سیر نخورد و من سیر بخوابم و پیرامونم شکمهایی باشد از گرسنگی به پشت دوخته ، و جگرهایی سوخته، یا چنان باشم که گوینده سروده.

درد تو این بس که شب سیر بخوابی و گرداگردت بود جگرهایی در آرزوی پوست بزغاله! آیا بدین بسنده کنم که مرا امیرامومنین گویند و در ناخوشایند های روزگار شریک آنان نباشم؟ یا در سختی زندگی نمونه ای بر ایشان نشوم؟ مرا نیافریدند تا خوردنی های گوارا سرگرمم سازد ... و چنان بینم که گوینده شما بگوید :« اگر پسر ابوطالب را خوراک این است ناتوانی او را از کشتن هماوردان(حریفان) بنشاند و از جنگ با دلاورمردان باز ماند.» بدانید درختی را که در بیابان خشک روید ، شاخه سخت تر بود و سبزه های خوشنما را پوست نازکتر ، و رستنیهای صحرایی را آتش افروخته تر، و خاموشی آن دیرتر. من ورسول خدا (ص) چون دو شاخه ایم از یک درخت رسته، و چون آرنج به بازو پیوسته. به خدا اگر عرب در جنگ من پشت به پشت دهند روی از آنان برنتابم و اگر فرصت دهد به پیکار همه بشتابم.

ای دنیا! از من دور شو... که من از چنگالت به در جسته ام و از ریسمانت رسته و از لغزشگاهت دوری گزیده ام. کجایند مهترانی که به بازیچه های خود فریبشان دادی؟ کجایند مردمی که با زیورهایت دام فریب بر سرشان نهادی؟ آنک در گورها گرفتارند و در لابلای لحدها ناپدیدار! ... نه راهی برای در شدن و نه گریزگاهی برای بیرون آمدن. هیهات! آن که پا در لغزشگاهت نهاد به سر درآمد، و آن که در ژرفای دریایت فرو رفت به در نیامد و آن که از ریسمانت رهید توفیق رفیقش گردید ... از دیده ام پنهان شو! به خدا سوگند رامت نشوم که مرا خوار بدانی و گردن به بندت ندهم تا از این سو بدان سویم کشانی ...

نفس خود را چنان تربیت کنم که اگر گرده نانی برای خوردن یافتم شاد شود و از نان خورش به نمک خرسند گردد ... . خوشا کسی که آنچه پروردگارش بر عهده اش نهاده پرداخته است و در سختیش با شکیبایی ساخته، و به شب دیده بر هم ننهاده و چون خواب بر او چیره شده بر زمین خفته و کف دست را بالین خود قرار داده. در جمعی که از بیم روز بازگشت دیده هاشان به شب بیدار است و پهلو هاشان از خوابگاه برکنار، و لبهاشان به یاد پروردگار، و گناهانشان زدوده است از آمرزش خواستن بسیار. (آنان حزب کردگارند و بدانید که حزب کردگار رستگارند.) پس پسر حنیف! از خدا بترس و گرده های نانت تو را کفایت است، اگر به رهایی از آتش دوزخت عنایت است.

نهج البلاغه، ترجمه سید جعفر شهیدی

چقدر خوب بود اینطوری می بود!

نمیدونم اینی که میگم درست هست و یا نه...خدا خودش بعضی از نیروها رو در وجود ما گذاشته که هم میشه ازش استفاده درست کرد و هم منفی....چون خداوند میدانست که بشری که افریده بیشتر از چه جنبهایی آسیب می بیند و به قول معروف در امتحانهای او رد میشود پس توسط رسولانش بعضی از ایات و احادیث رو فرستاد...مبنی بر همین جمله ای که شما در بالا گفته اید..خدا با این جمله می گویید که اگر امتحان الهی را با موفقیت سپری کنی، پاداش بزرگی در انتظار توست...ولی این نادانی و بدی ما ادمهاست که همیشه اون کاری رو که نباید بکنیم ،میکنیم....

سلام
من هم اان فکر مکنم مبینم درست میگی

جالب...بود..

این خیلی حدیث مهمی هستش که داره در عین سادگی چیز بزرگی رو به همه گوش زد میکنه.