باورهایتان را به اشتراک بگذارید...

5 دقيقه بعد، برادرم چهارزانو زده بود و داشت تيريپ اي‌كيوساني فكر مي‌كرد. يادتان كه هست؟ انگشت‌هايش را خيس مي‌كرد و روي كلة كچلش دو تا دايرة كوچك با انگشتانش درست مي‌كرد و بعد در حالي كه چشمانش را بسته بود، صدايي مثل تق‌تق درمي‌آمد و آن فكرهاي رؤيايي به كله‌اش مي‌زد.
اي‌كيوسان يكي از شخصيت‌هايي بود كه بدجوري توي كلة تمام بچه‌هاي هم‌نسل ما فرو رفت. وقتي كه كل‌كل كارتون‌هاي قديمي پيش مي‌آيد امكان ندارد (واقعا امكان ندارد!) كسي را پيدا كنيد كه اي‌كيو را يادش نباشد، دليلش را نمي‌دانم، يك حدس‌هايي مي‌زنم اما فقط حدس است. مثلا شايد توي كلة همة ما كرده بودند كه علم خيلي بهتر از ثروت يا هر چيز كوفتي ديگري است! همه‌مان مي‌خواستيم آي‌‌كيويي در حد اي‌كيو داشته باشيم. وقتي كه خانم يايويي با بدجنسي فوق‌العاده‌اش آن معماهاي عجيب و غريب را براي اي‌كيو طرح مي‌كرد، همه‌مان خيالمان راحت بود كه يك عقل كل، اين معماها را مثل آب‌نبات حل مي‌كند، هيچ فشاري به مغزمان نمي‌آمد، چون اي‌كيو بود و او يك ناجي بود! شينسه را به خاطر بياوريد. آن سامورايي خوش قلب كه آي‌كيوي متوسطي داشت و كلا از درك چيزهاي سطح بالا عاجز بود. يادتان هست هر وقت اي‌كيو معمايي را حل مي‌كرد، مي‌پريد و بغلش مي‌كرد و با لحن جالبي مي‌گفت: «اي‌كي‌يو». همه‌‌مان انگار جاي شينسه بوديم، بچه‌‌‌‌‌هايي كه ضريب هوشي‌مان دست‌كم متوسط بود، اما فرق هوش بالا و پايين را درك مي‌كرديم و غصه مي‌خورديم! هيچ‌وقت هم دوست نداشتيم جاي شونن باشيم. شونن همان بچه راهب كله خربزه‌اي بود كه توي بچه‌هاي مدرسة «آنكوكوجي» احساس رئيس بودن مي‌كرد و از اين كه هيچ‌كس تحويلش نمي‌گرفت شاك زده بود. خب دليلش معلوم بود بزرگي به قد و وزن و ماهيچه نيست، آي‌كيو «شونن» در حد شلغم بود. حتي وقتي معماها حل مي‌شدند باز هم نمي‌فهميد. خب چه توقعي مي‌توان داشت؟ كداممان دوست داشتيم جاي ژنرال باشيم با آن كاخ رؤيايي (كه از روي كاخ واقعي در كيوتو الهام گرفته شده) و آن همه پول و زلم زيمبو؟ فقط او هم مثل ما مشكل داشت. آي‌كيوي او از اي‌كيو خيلي كمتر بود، خب پس اصلا حرفش را هم نزن. آي‌كيو خريدني نيست، هر چقدر هم كه پول داشته باشي (اين فاكتور به طرز آزاردهنده‌اي ارثي است، اين را بعدها فهميديم و كلي دپ زديم!) خنده‌‌‌هاي احمقانه‌اي كه ژنرال هنگام طرح معماهايش مي‌زد، هنوز وسط گوشمان زندة زنده است. كافي بود، اي‌كيو يك بار فقط به معماهاي بي سر و ته‌اش جواب ندهد، تا به ژنرال اين احساس خوشايند دست دهد كه خرده هوشي و سر سوزن ذوقي دارد، اما اي‌كيو چپ و راست مي‌گذاشت توي كاسه‌اش، يادتان هست؟
خب يادتان است كه استاد بزرگ يك بار دقيقا اول يكي از قسمت‌ها به اي‌كيو گفت: «هوش و پول و ماديات، هيچ فرقي با هم نمي‌كند! مهم تفكر است!» اي‌كيو دقيقا آخر همان قسمت در حالي كه به پاي استاد افتاده بود با گريه مي‌گفت: «استاد، دوست داشتم معمولي باشم! درست نمي‌‌توانم تفكر كنم، نمي‌توانم.» و استاد دستي به سرش كشيد و گفت: «تو هماني كه هستي، راضي باش و زندگي كن!» آن موقع هيچ چيز از آن حرف‌ها نفهميدم، اما مطمئنا استاد بزرگ اين حرف‌ها را به اي‌كيو نزده بود، به ما گفته بود تا غصة سطح هوشمان را نخوريم، راضي باشيم و تفكر كنيم. كاري كه از همه برمي‌آيد. راستي آن قسمت را يادتان هست كه شونن نشسته بود روي زمين و داشت تيريپ اي‌كيويي فكر مي‌كرد؟ يادتان هست به جاي صداي فكر كردن اي‌كيو، چه صداي مسخره‌اي روي تفكر شونن گذاشته بودند. اين دقيقا همان جاست، همان جاست، كه برادرم را هم شاكي كرد، اعصابش را خرد كرد و از اين كه موهاي بلند و لَخت و قشنگش را از ته زده بودند، باز هم ناراحت شد و گريه كرد. صداي مغز ما هيچ‌وقت شبيه اي‌كيو نشد، چون او افسانه بود. nنفر به جاي او (در پشت صحنه) فكر مي‌كردند و او فقط بيانش مي‌كرد، اين‌ها را نمي‌فهميدم و غصه مي‌خورديم، بچه بوديم!

معلوم تفریح دیشب خیلی به موقع بوده.....شارز شدی که تند تند مطلب میزاری

گربه سگ، كارتوني به شدت فانتزي است. اين دو نفر (نمي‌شود لفظ حيوان را برايشان به كار برد، چون انساني فكر مي‌كنند) كه از كمر به هم چسبيده‌اند. فرزندان يك قورباغه و يك پاگنده هستند كه توسط گردباد از آن‌ها جدا شده‌اند.
گربه، نماد عقل است. تلويزيون نگاه مي‌كند. روزنامه مي‌خواند. براي آينده برنامه‌ريزي مي‌كند، نسبت به اطراف بدبين است. اعصاب سر و كله زدن با بقيه را ندارد. اما سگ، نماد دل است. آخر سرخوشي است، با پروانه‌ها بازي مي‌كند، با هر چيز كوچكي ور مي‌رود، خيالبافي مي‌كند، در عالم خودش سير مي‌كند، انگار در هپروت است.
حالا اين دوتا نماد به هم چسبيده‌اند. درست از وسط، نصف بدن آن‌ها عقل است و نصف ديگرش احساس. براي همين هر كاري بخواهند بكنند اول بايد همديگر را راضي كنند، معمولا گربه موفق است و سگ را قانع مي‌كند و سوارش مي‌شود (در اكثر قسمت‌ها)، سگ، نقش پارا بازي مي‌كند و گربه، مثل يك فرمانده، از آن بالا، دستور مي‌دهد – اما اين سواري تا موقعي است كه سگ، پروانه، ماشين اداره پست يا توپي را نبيند، چون ديدن همانا و دنبال آن‌ها دويدن همان و خراب شدن نقشه‌هاي گربه هم، همان.
اين وسط، گربه و سگ به غير از موش هم خانه‌شان (ويزلو)، با يك گروه خلافكار سه نفره هم‌طرف‌اند كه خانه‌شان، وسط شهر است و آخر آشغال‌داني. هميشه هم جلوي گربه سگ كم مي‌آورند.
اما چيزي كه گربه سگ را براي ما، ديدني‌تر كرد، دوبلة آن بود. داوود شعباني نصر، خيلي خوب صداي پر تكبر گربه را خلق كرده، شناخته‌شده‌ترين صداي نصر براي ما، شيپورچي پسر شجاع است. سرخوشي سگ را هم، علي همت موميوند، به زيبايي نشان داد. بارها صداي موميوند را روي عروسك و شخصيت آقاي ايمني در تبليغات شركت گاز، شنيده‌ايم.
مابقي دوبلورها هم خيلي راحت با فضاي فانتزي و غيرطبيعي گربه سگ كنار آمده‌اند. به‌خصوص گروه خلافكار كه بي‌قيدي از حرف زدنشان مي‌باريد.
حالا كه به پايان مطلب رسيديم، حيف است يادي از خانة فوق‌العادة گربه سگ نكنيم. اين خانه در بيرون شهر و روي تپه قرار داشت. نصف خانه، ماهي بود و نصف ديگرش استخوان. خانه‌اي كه نشان مي‌داد سگ و گربه با هم به توافق رسيده‌اند و عقل و دل با هم كنار آمده‌اند.

بله...توی عکس هم معلوم هستش...

بازیش چه طوره اییه؟من همش میبازم........

حدود 70 عدد عکس کوچک و با کیفیت پایین از کارتون رو می توانید با حجک 1.46 مگابایت از مرکز آپلود سعید سان بارگزاری نمایید...
http://www.up.saeedsun.com/uploads/1274208509.zip

اگر منظورتون شکلک هاست که باید بگم داشتم نرم افزار سایت رو به ورژن جدیدتر ارتقا میدادم که قالب به حالت پیش فرض برگشت و من باید از دوباره لینک شکلکها رو میگذاشتم که تا الان حوصله این کار رو پیدا نکردم....خیلی تنبلم...نه...

از اینکه دوبار تکرار شده مشخصا میشه فهمید عینا نقل شده!! اتفاقا همون که با بقیه هواپیماها متمایزبود جالبش کرده بود دیگه...شاید قصد طراح هم همین بوده...!!

صفحه اطلاعات در ویکیپدیا:
http://en.wikipedia.org/wiki/Care_Bears